Kanzasdakı Stovers Tibbi Tədqiqatlar İnstitutundan olan amerikalı alimlər yarasaların yüksək qan şəkəri səviyyəsinə müstəsna dərəcədə davamlı olduğunu aşkar ediblər. Onların bədənlərindəki qlükoza miqdarı hər hansı digər məməlilərin, o cümlədən insanların həyatına uyğun gəlmir.

Tədqiqat "Nature Ecology & Evolution" (NEE) elmi jurnalında dərc olunub.

"Bizim kəşfimiz təbiətdə indiyə qədər müşahidə etdiyimiz ən yüksək qan şəkəri səviyyələrini təmsil edir - məməlilərdə ölümcül, komaya səbəb olan, lakin yarasalarda deyil", deyə alimlər bildirib.

30 milyon il əvvəl Neotropik yarpaq burunlu yarasa yalnız böcəklər hesabına yaşayıb. O vaxtdan bəri bu yarasalar meyvə və nektardan ət və qana qədər müxtəlif növlərə çevrilib.

Yarasaların pəhrizlərini necə şaxələndirdiyini öyrənmək üçün komanda Mərkəzi Amerika, Cənubi Amerika və Karib hövzəsinin cəngəlliklərinə səyahət edib. Alimlər 29 növdən 200-ə yaxın vəhşi heyvanda qlükoza tolerantlığını ölçüblər.

Qan şəkərinin səviyyəsini dar, sağlam diapazonda saxlamaq mexanizmi adətən insulin hormonu ilə tənzimlənən qlükoza homeostazı adlanır. Yarpaq burunlu yarasaların müxtəlif növləri bağırsaq anatomiyasındakı dəyişikliklərdən şəkəri qandan hüceyrələrə daşıyan zülalların genetik modifikasiyalarına qədər qlükoza homeostazına uyğunlaşma spektrini nümayiş etdirir.

Tədqiqatçılar müəyyən ediblər ki, nektar yarasalarında şəkərin daşınmasından məsul olan genin daimi ifadəsi var. Hummingbirds eyni xüsusiyyətə malikdir. Alimlərin fikrincə, onların kəşfi insanlarda diabet və digər metabolik xəstəliklər üçün yeni müalicə vasitələri yaratmağa kömək edəcək.скачать dle 11.3